Kto by pomyślał, że coś takiego jest możliwe? Ja, szczerze powiedziawszy, byłem bardzo zdziwiony, że w ogóle jakiś czarnoskóry kandydat został wzięty na pierwszy plan w wyścigu do Białego Domu. Zdziwiłem się, ale nie byłem tym oburzony. Trudno jest mi to opisać, ale już od pierwszych jego wystąpień wzbudził we mnie jakąś sympatię i gdybym mieszkał w Stanach, to właśnie na niego oddałbym swój głos (ba – mam nawet sławetną koszulkę z jego kampanii i zdjęcie Barracka w Londynie). Nie żaden podstarzały McCain, weteran wielu walk, tylko właśnie ten młody człowiek był nadzieją na lepszą przyszłość Ameryki i świata. Przyszłość lepszą, bo George W. Bush – zdaniem analityków – miał bardzo złą prezydenturę (ja się z tym osobiście nie zgadzam, a prezydenta Busha serdecznie pozdrawiam. Zrobił facet kupę niezłej roboty! God bless You, George!), a USA zasłużyły sobie na dobrobyt… Więc, co? Czas na zmiany! „Time to change” to właśnie hasło Demokratów i samego Barracka. Co przyniesie ten Czarny prezydent? Z pewnością zmiany. Czy na lepsze? Już wydał jakieś „dekrety” wstrzymujące wyroki w Guantanamo na 120 dni i odwołał parę ustaw wniesionych przez rząd swego poprzednika… Ciekawie się zaczyna. Nie będę wróżył, bo nie warto i nie można – póki Obama nie podejmie jakichś znaczących kroków, nie ma w ogóle o czym pisać. To jest po prostu kolejny (44. z kolei) prezydent Stanów Zjednoczonych Ameryki, który składał jakieś obietnice, a które nie mają jeszcze żadnego odzwierciedlenia w rzeczywistości (no, strona WH się zmieniła…). Życzę powodzenia, Bracie!

No, to co? Let’s do this shit. Blog uważam (…znów) za oficjalnie otwarty. Oczywiście, bez zmian – teksty będą ciągle dość kontrowersyjne i – mam nadzieję – ciekawe. Bez ogródek, bez zbędnych ceregieli. Czas, by świat poznał prawdę.

Kraje UE wrogość do Rosji mają w genach. Dlatego bardzo szybko znaleźli się chętni, aby przyjść z pomocą „swojemu człowiekowi”, który tak nienawidzi Moskwy. Przywódcy Polski, Ukrainy, Litwy, Łotwy i Estonii specjalnie przylecieli do Tbilisi, aby wyrazić poparcie dla Saakaszwilego.

No ba. Jeszcze tego brakowało, by pojechali do Tbilisi, by na wiecu wygłosić poparcie dla zbrodni rosyjskich… Za dużo złego wyrządziła Rosja innym, by teraz chcieć od nich szacunku!

Jeśli krótko streścić istotę wszystkich przemówień wygłoszonych w ten wieczór, to sprowadzała się ona do tego, że Rosja jest historycznym wrogiem przybyłych tam liderów i Europa powinna się nauczyć ostro sprzeciwiać się Moskwie.

A może nie? To ona wyrządziła ogromne szkody w przeszłości i robi to także teraz. Rosja to tyran.

Wszelako to było po fakcie. Pięciu prezydentów swoją obecnością na wiecu w Tbilisi wyraziło poparcie dla idei, zawartych w wystąpieniu gruzińskiego prezydenta, który nazwał swój kraj forpocztą Europy w walce z Rosją.

Za to Rosja mówi, że kraje nadbałtyckie i cała Europa pożałuje swego poparcia dla Gruzji. I kto tu kogo straszy?

Z „krucjatą” przeciwko Rosji, zdaniem Tbilisi, powinno wyruszyć NATO. Natomiast Gruzja chętnie udostępni wojskom Sojuszu swój teatr działań wojennych.

Możliwe. Ale – póki co – nikt się nie szykuje na wojnę i na wysyłanie swoich wojsk na tereny Gruzji… Są to tylko wczesne obietnice państw, by powstrzymać rosyjski terror.

Nikt – za wyjątkiem kilku krajów Europy Środkowowschodniej – nie spieszy się, by wcielić w życie gruziński plan rozciągnięcia wokół Rosji nowej żelaznej kurtyny.

To IMO tylko źle świadczy o tych krajach, które nie skrytykowały Rosji za swe działania.

Zacytowane frangmenty pochodzą z dziennika Rossijskaja Gazieta.

To bardzo dobre wiadomości. Przerwanie ostrzału ze strony Rosyjskiej oznacza, że być może coś te światowe mediacje dały. Nie będę jednak taki głupi i nie powiem, że to w gruncie rzeczy zasługa naszego rządu i prezydenta. Fakt – coś tam zrobili, ale oni sami nic by nie wskórali. Potrzebny był jednostronny głos Europy i Ameryki. Dało się go słyszeć widać aż na Kremlu. Choć trzeba przyznać, że prezydent Miedwiediew oświadczył, że ostrzał został wstrzymany, jednak – wojska rosyjskie mogą zacząć tłumić wszelkie oznaki oporu ze strony gruzińskiej. To oznacza, że jednak walki wciąż mogą trwać i dzisiejszy rozejm nie oznacza wcale końca tej krwawej wojny.

W czasie, gdy Rosjanie ogłosili wstrzymanie działań wojennych, gruzińska prasa i rząd oświadczyli, że mimo teoretycznego zawieszenia broni, na terytorium Gruzji wciąż spadają rosyjskie bomby. I teraz bądź tutaj, człowieku, mądry i powiedz – kto tak naprawdę mówi prawdę? Czy Gruzja, czy Rosja. Bo takie gadanie każdej ze stron o czymś innym jest dość głupie i potrafi doprowadzić do szału. Choć z drugiej strony – Rosjanie wciąż mogą prowadzić działania wojenne, ale po cichu. To znaczy – oficjalnie jest rozejm, a w rzeczywistości ich wojska posuwają się naprzód bądź zabijają kolejne niewinne osoby… Rosjanom ufać nie wolno. Dali o tym znać zarówno podczas II wojny, jak i wczoraj, gdy zarzekali się, że nie przekroczą terytorium Gruzji.

Pozostaje kolejne pytanie – kto tutaj tak naprawdę jest ofiarą, a kto katem? Czy jest to bombardowana Gruzja, czy może wielka Rosja? By się tego dowiedzieć trzeba będzie poczekać jeszcze pewnie dość długo. Bo znów każda ze stron oskarża o to drugą. Choć w Europie i Stanach to Rosja jest w tym przypadku agresorem…

Filmy, które zostały tam dodane to m.in. Jestem Legendą, Szeregowiec Ryan, Equilibrium, 300, Katyń czy też Tanacious D. Wszystkie po polsku… Niestety – to nie ode mnie zależy, jak długo się te filmy będą znajdowały na YT.com, ale liczę, że jak najdłużej…
KLIK!

W tak ważnych sprawach nie należy się spieszyć, bo można popełnić pomyłki, za które przyjdzie płacić długo potem

Słowa ambasadora mogą brzmieć dokładnie tak jak krytyka i groźba ”zapłaty” za to, że ośmieliliśmy się stanąć za interesem Gruzji. Tak jak już wspominałem, Rosjanom znów marzy się wielki Związek Radziecki z całą swoją potęgą i terenami. Nigdy się nie pogodzili z utratą tych ziem, czego dowody dawali już jednokrotnie. Bo czym innym mógł być sprzeciw naszego wschodniego sąsiada na informacje, że na terenie Polski mają się znaleźć elementy tarczy antyrakietowej? Z pewnością tym, że wciąż chcą kontrolować swoje były republiki i nie pozwolą im na normalne życie.

Pozostaje nam teraz zacząć zbierać kasę na uzbrojenie, a rządowi – na ulepszenie wojsk. No i oczywiście postarać się stworzyć wojska Unijne, które przeciwstawią się tyranowi…

Jest rok 2008. W Rosji do władzy dochodzą ultranacjonaliści, którzy zamierzają spowodować odrodzenie potęgi Związku Radzieckiego. Rosyjska machina wojenna kieruje swoją agresję w kierunku byłych republik radzieckich. Czołgi przekraczają granicę rosyjsko-gruzińską. Cały świat wstrzymuje oddech. Wojna.

Taki wstęp zaserwowała nam w 2001 roku w grze zatytułowanej Tom Clancy’s Ghost Recon firma Red Storm Entertainment. Co prawda, póki co Rosjanie jeszcze nie wyciągnęli rąk w kierunku Ukrainy i Białorusi (a to czynią w grze), oraz do Gruzji nie trafiły żadne oddziały amerykańskie (tego akurat nie wiemy, a zwolennicy teorii spiskowej wypatrzyli wśród zabitych gruzińskich czołgistów Murzyna czy też Afroamerykanina), ale reszta wydaje się zgadzać co do joty.

Poniżej intro z pierwszego Ghost Recona…

Szczerze powiedziawszy – robi się strasznie… Bo albo panowie z RSE są prorokami, albo Rosjanie przez ostatnie miesiące pogrywali w pierwszą część Ghost Recon. Oby to się nie przeniosło jeszcze dalej, tak jak to miało miejsce w grze…

Premier Putin zaczyna przypominać pewnego tyrana, którego także spłodziła jakaś pijana rosyjska dziwka. Mowa tutaj oczywiście o Iosifie Wissarionowiczu Dżugaszwilim, znanym także jako Józef Stalin. Takie same podejście do reszty świata. Spogląda niego z pogardą, widząc tylko czubek swego nosa i interesy Rosji. A trzeba wam wiedzieć, że Rosja już taką potęgą nie jest. Tak naprawdę to ich wojska takie silne nie są, a te wszystkie parady z tysiącami uzbrojonych po zęby pojazdów to tylko na pokaz. Stracili wiele pod koniec XX wieku i do tej pory nie udało im się zebrać z kolan i zrozumieć, że może i są potężnym terytorialnie mocarstwem, ale nic poza tym. Niestety, władze rosyjskie ciągle mają zapędy sprzed wielkich wojen, które pochłonęły miliony niewinnych dusz. Ciągle pragną kontroli nad całym światem, wspierają terroryzm (Iran…) i walczą o dobro swego kraju nie zważając na cierpienie innych obywateli.

Tak samo jest teraz. Rosjanie chcą tak naprawdę poszerzenia terytorium swego kraju. Dziś Gruzja, jutro Litwa, Ukraina, a potem Polska… Oby to nie była prawda. Choć patrząc na to, co zrobiły – lub raczej czego nie zrobiły – Stany to zaczynam się bać. Jeśli tak traktują ”najważniejszego sojusznika z byłych republik radzieckich” (jeśli to jest najsilniejszy sojusznik to idę się popłakać…), to wolę nie myśleć, co by się stało gdyby zostały zaatakowane inne państwa. Fakt faktem – teraz większość państw Europy należy do Unii i zawsze można się zjednoczyć (co raczej się stanie dość prędko, jeśli nie uda się powstrzymać Rosjan) i walczyć pod gwieździstym sztandarem, ale czy to coś da? Pewnie uda się ich w razie ataku odeprzeć i zadać mocne zniszczenia, ale jednak – Polska terytorialnie jest dość blisko Rosji i to jest dość niebezpieczne, bo atak zawsze nastąpi na nasze ziemie.

Trzeba liczyć na szybkie zażegnanie konfliktu i niedopuszczenie aby Rosja weszła do UE, bo to jednak jest dzicz.

A więc – drodzy Rosjanie. To nie wy tutaj tracicie. To wy jesteście agresorem. Dokładnie tak jak podczas II wojny i po niej na terenie naszego kraju. Wleźliście, aby ”bronić” nas, a okazało się, że było źle. Bardzo źle. Bezprawie, morderstwa, gwałty – to jedyne, co wasza obecność sprowadza na kraje, w których się znajdujecie. Oddajcie Gruzinom to co ich i wracajcie do swojego wielkiego kraju. I nie kłamcie już opinii publicznej o tym, kto tu cierpi.

Podczas wojny można atakować tylko elementy zbrojne, a nie cywilne. Szkoda, że Russija o tym nie wie. Tak, najlepiej zabić wszystkich i kłamać w żywe oczy cały świat… Tylko to potraficie.

Liczę na szybkie zawieszenie broni, bo szkoda patrzeć na cierpienia niewinnych ludzi.

P.S.  Jest to doskonały moment, by przypomnieć sobie piosenkę doskonałego Stinga „Russians”.

Żeby nie było – nie mam nic do Arabów itd. Po prostu się ich zaczynam bać, po tym wszystkim, co zgotowali cywilizowanemu światu i co mogą jeszcze nam zrobić. Oczywiście, nie każdy Arab to religijny fanatyk gotów się wysadzić na targu, w centrum handlowym itd. w imię swego boga. A to, że zabierze ze sobą jeszcze parę niewinnych – znaczy, winnych, bo nie wierzyli w to, co on wierzył – duszyczek, to jeszcze lepiej. Bo i więcej dziewic itd. Ale pomińmy już tę kwestię ataków samobójczych i terrorystycznych w imię wyższych cełów, bo to nie o tym miał być ten wpis.

Irańskie media cytują bezprecedensową wypowiedź wiceprezydenta kraju Esfandjara Rahima Moszaia, iż „Irańczycy są przyjaciółmi wszystkich ludzi na świecie – nawet Izraelczyków„.

Tak, tak. Już zaczynam lubić wszystkich Irańczyków, a zwłaszcza ich nawiedzonego prezydenta. Ten wszak ma kontakt z ”bogiem” i robi wszystko, co ten mu każe. Tja, a to, że przy okazji walczy, by Iran mógł rosnąć w siłę i rozwalić Zachód to zupełnie inna bajka. On to robi wszakże w imię celów wyższych. Te bomby, te zabójstwa, te groźby to tylko objawy przyjaźni. Ciekaw jestem, czy ciągle będą takimi naszymi przyjaciółmi, gdy będą stali nad nami z karabinami… Oby to się nigdy nie stało.